مهربانی

THE MAN HE KILLED

by: Thomas Hardy (1840-1928)

"Had he and I but met

By some old ancient inn,

We should have sat us down to wet

Right many a nipperkin!

"But ranged as infantry,

And staring face to face,

I shot at him as he at me,

And killed him in his place.

"I shot him dead because --

Because he was my foe,

Just so: my foe of course he was;

That's clear enough; although

"He thought he'd 'list, perhaps,

Off-hand like -- just as I --

Was out of work -- had sold his traps --

No other reason why.

"Yes; quaint and curious war is!

You shoot a fellow down

You'd treat if met where any bar is,

Or help to half-a-crown."

مردی که کشتم

,اگر من و او همدیگررا جایی دیده بودیم,

در یک مسافرخانه یا قهوه خانه , شاید به سلامتی هم لبی تر می کردیم.

اما وقتی هر کدام در پیاده نظامی جدا,

روبروی هم قرار گرفتیم

شروع به تیراندازی  به هم کردیم.

و من او را درجا کشتم .من او را کشتم, چون دشمنم بود.

 واضح است دیگر.

شاید بتوانم بگویم او هم مثل من بی کار شده که ابزار کارش را فروخته.

بله , جنگ چیز عجیب و غریبی است.

کسی را می کشی که اگر اورا قبلاً دیده بودی در قهوه خانه ای  یا جایی,

شاید پول هم به او قرض می دادی.

(توماس هاردی)