حسین(ع) این تنها وارث تاریخ انسان، وارث پرچم سرخ زمان، تنها چرا؟ در پیرامونش، جز اجساد گرمی که در خون خویش خفته اند، کسی از او دفاع نمی کند. همچون تندیس غربت و تنهایی و رنج، از موج خون، در صحرا، قامت کشیده و همچنان، بر رهگذر تاریخ ایستاده است.

و اینچنین خداوند یک روز در ساحل فرات تمام عظمتهایی را که آفریده بود یکجا بر آدم و ملک عرضه می کند تا به فرشتگان بفهماند که چرا می بایست بر انسان سجده می کردند و به انسانها بنمایاند در نبرد همیشگی حق و باطل, ستمگران و ستمدیدگان, ظالمان و مظلومان, خوبی و بدی, همیشه پیروزی با نیکی است و حتی آنجا که شر غلبه می کند خیر چون گلی زیباست که اگر پایمال هم شود عطر آن در فضا می پیچد.